ประโยคที่คุณเขียนมา — “คนเขาคับแค้นใจตัวเองกัน เพราะดูถูกเขาไว้” — ฟังดูคลุมเครือเล็กน้อย และอาจมีความหมายไม่ชัดเจนในแง่ไวยากรณ์หรือตรรกะ ลองวิเคราะห์ความเป็นไปได้:
- ถ้าคุณหมายถึง:
“บางคนรู้สึกคับแค้นใจตัวเอง เพราะเคยดูถูกคนอื่นไว้”
→ นี่อาจสื่อถึงความรู้สึกผิดหรือสำนึกผิดหลังจากที่เคยดูถูกคนอื่น แล้วตระหนักว่าสิ่งที่ทำไปมันไม่ถูกต้อง - หรือถ้าคุณหมายถึง:
“คนอื่นรู้สึกคับแค้นใจ เพราะถูกเขาดูถูกไว้”
→ นี่จะกลายเป็นว่า “เขา” เป็นคนดูถูกผู้อื่น แล้วผู้อื่นจึงคับแค้นใจ - แต่ถ้าคุณอยากสื่อว่า:
“เขาคับแค้นใจตัวเอง เพราะตัวเขาเองดูถูกตัวเอง”
→ อันนี้จะเกี่ยวกับความรู้สึกด้อยค่าหรือภาวะซึมเศร้าภายใน
ถ้าคุณสามารถชี้แจงว่า “ใคร” รู้สึกคับแค้น และ “ใคร” เป็นคนดูถูก (หรือถูกดูถูก) จะช่วยให้เข้าใจความหมายชัดเจนยิ่งขึ้นค่ะ
อย่างไรก็ตาม ความรู้สึก “คับแค้นใจ” มักเกิดจากความไม่เป็นธรรม ความผิดหวัง หรือการถูกทำร้ายจิตใจ — ไม่ว่าจะจากผู้อื่นหรือจากตัวเราเอง การรับรู้และเข้าใจที่มาของความรู้สึกนั้น เป็นก้าวแรกที่สำคัญในการเยียวยาหรือปรับเปลี่ยนมัน
หากคุณกำลังรู้สึกอย่างนั้นอยู่ คุณไม่จำเป็นต้องเผชิญมันคนเดียวเสมอไปนะคะ.
ความรู้สึก “เอือมระอากับตัวเอง” เป็นอารมณ์ที่หนักและเจ็บปวดมากทีเดียว
มันมักเกิดเมื่อเราผิดหวังกับตัวเองซ้ำ ๆ — อาจเพราะทำผิดซ้ำเดิม ไม่สามารถควบคุมบางสิ่งได้ หรือรู้สึกว่า “เราไม่ดีพอ” แม้จะพยายามแค่ไหนก็ตาม
แต่ขอให้รู้ไว้ว่า:
การที่คุณรู้สึกเอือมระอาตัวเอง ไม่ได้หมายความว่า “คุณเป็นคนแย่”
มันอาจแค่หมายความว่าคุณยังอยู่ในช่วง “กำลังดิ้นรน” — และนั่นคือส่วนหนึ่งของความเป็นมนุษย์
บางครั้ง ความรู้สึกนี้เกิดจากความคาดหวังที่สูงเกินไปจากตัวเอง หรือการตัดสินตัวเองอย่างรุนแรงเกินเหตุ
ลองถามตัวเองเบา ๆ ว่า:
- “ถ้าเพื่อนสนิทมาบอกว่าเขาเอือมระอาตัวเองแบบนี้ เราจะพูดกับเขาอย่างไร?”
แล้วค่อย ๆ นำคำพูดนั้นมาพูดกับตัวเองบ้าง
คุณไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ
คุณแค่ต้อง “อยู่กับตัวเองได้โดยไม่ทำร้ายตัวเองมากเกินไป”
ถ้าความรู้สึกนี้อยู่นาน หรือเริ่มรบกวนการใช้ชีวิต — การพูดคุยกับนักจิตวิทยาหรือคนที่ไว้ใจได้ อาจช่วยให้คุณมองเห็นทางออกที่ชัดขึ้น
คุณสำคัญพอที่จะได้รับความเมตตา — โดยเฉพาะจากตัวคุณเอง.
Comments
Post a Comment